توضیحات دسته بندی

دیگ چدنی

 

دیگ عبارتست از یک مخزن تحت فشار که برای انتقال حرارت به یک سیال طراحی شده است که در اکثر دیگ ها سیال مورد نظر معمولا آب است. آتشدان (Fire box) یا فضای احتراق را کوره نیز می گویند. همچنین سطح گرمایش (heating surface) یک دیگ عبارتست از مساحت سطحی که در معرض محصولات احتراق قرار دارد.(سطح سمت آتش Fire side).دیگ آبگرم دستگاهی است که انرژی گرمایی حاصل از احتراق مشعل را به آب درون خود انتقال می دهد. این آب گرم از طریق پمپ در مدار گرمایش به گردش در می آید و پس از انتقال حرارت از طریق سیستم های گرمایش ، آب با دمای پایین تر به داخل دیگ بر می گردد و این چرخه دوباره تکرار می شود. 

 

این دیگ ها از قطعاتی به نام پره تشکیل می یابند که می توان آن ها را جداگانه به محل موتورخانه حمل نموده ، در آنجا توسط یک وسیله ارتباطی به نام بوشن یا مغزی روی هم جمع و آب بندی کرد.هر دیگ چدنی دارای قطعات جلو ، عقب و تعدادی پره ی مشابه بین این قطعات می باشد که با کم و زیاد کردن تعداد این پره ها می توان قدرت حرارتی دیگ را کاهش یا افزایش داد. این پره ها بصورتی ساخته می شوند که وقتی کنار هم قرار گرفتند ، فضای خالی جهت احتراق سوخت و عبور شعله ی آتش بوجود بیاید. قسمت هایی از پره ها که در معرض برخورد شعله آتش می باشند توسط آستر نسوز یا آجر نسوز و ملات خاک و سیمان نسوز پوشیده می گردند. جهت نسب مشعل و خروج دودهای حاصل از احتراق ، حفره هایی به ترتیب در جلو و عقب دیگ تعبیه شده اند و بدنه ی آن نیز سوراخ هایی برای اتصال لوله های رفت و برگشت آب ، شیر اطمینان ، فشارسنج ، دماسنج و ترموستات ایجاد گردیده اند.به دلیل خاصیت شکنندگی چدن ، هنگام حمل و نقل آن باید دقت کافی مبذول داشته مراقبت نماییم که ضمن کار از آب تهی نمی شوند زیرا ترک بر می دارند.دیگ های چدنی معمولا برای تحمل فشار تا 5 اتمسفر با قدرت های حرارتی گوناگون حداکثر تا 2500000 بی تی یو بر ساعت ساخته می شوند. از این دیگ ها می توان برای سیستم های حرارت مرکزی با آب گرم ، آب داغ و بخار فشار ضعیف استفاده نمود.

 

 

مضرس (دندانه دار) بودن چدن و وجود زائده ها هدایت آتش در پره های چدنی باعث افزایش قابل توجه سطح جذب حرارت و تبادل آن با آب و نهایتا کسب حداکثر راندمان می گردد. استفاده از واشرهای فنری در پشت میله های مهار و همچنین پره ای بودن این دیگ ها تحمل کلیه تنش ها و انقباض و انبساط های حرارتی را آسان نموده است. همچنین استفاده از چدن مخصوص آتشخوار در ساخت پره های دیگ با ضخامت بدنه (5–7میلیمتر) مقاومت آن را در مقابل استهلاک و زنگ زدگی ناشی از آب و یا اسیدهای گوگردی افزایش قابل ملاحظه ای داده است.

 

دیگ های چدنی پره ای قابلیت کار با سوخت های گاز و گازوئیل را در فشار کار 3 تا 5 اتمسفر و حداکث دمای 95 سانتیگراد برای آب خروجی دارا می باشند. این پره ها وقتی کنار هم قرار می گیرند فضای خالی جهت احتراق سوخت و عبور شعله آتش بوجود می آورند جهت نصب مشعل و خروج دودهای حاصل از احتراق حفره هایی به ترتیب در جلو و عقب دیگ تعبیه شده است برای اتصال لوله های آب رفت و برگشت شیر اطمینان، فشار سنج و ترموستات در بدنه دیگ پیش بینی لازم بعمل آمده است.

 

موارد مهم در هنگام مونتاژ دیگ چدنی

 

جهت استفاده از حداکثر راندمان دیگ چدنی و یکنواختی توزیع حرارت بایستی لوله ورود آب به دیگ و لوله خروج آب از آن دقیقا به فلنج های مشخص شده متصل شود در غیر اینصورت قسمتی از دیگ از مدار تبادل حرارتی خارج و باعث ایجاد تنش حرارتی در آن و از آب بندی افتادن دیگ خواهد شد.

 

برای جلوگیری از تنش های حرارتی ناشی از انبساط طولی دیگ ، توصیه می شوددیگ در روی پایه بتنی به ارتفاع حداقل 10 سانتیمتر از کف موتورخانه (ارتفاع این پایه بر اساس وزن دیگ پر آب تعیین می شود) بصورت کاملا تراز مونتاژ شود.

 

تعیین ظرفیت دیگ شوفاژ چدنی

برای تعیین ظرفیت دیگ پس از بدست آوردن تلفات حرارتی ساختمان و جمع آن با حرارت لازم جهت آبگرم مصرفی (در مکان های مورد نیاز) مجموع بدست آمده را در ضریب اطمینان 1.15 یا 1.1 ضرب می نماییم.(10٪ ضریب اطمینان جهت تامین آن قسمت از لوله کشی است که به خوبی عایق کاری نشده و یا محل عبور لوله را از نظر تلفات حرارتی مناسب انتخاب نگردیده و یا اینکه منبع انبساط به خوبی عایق کار نشده باشد).

 

 

 

 

تعیین ظرفیت دیگ به صورت تجربی

 

برای تعیین ظرفیت دیگ به منظور گرمایش ساختمان بصورت تجربی از رابطه زیر استفاده می نماییم.

 

 

 

اگر بخواهیم دو دیگ برای یک ساختمان در نظر بگیریم هر دیگ می بایست 75 درصد ظرفیت آن را تامین نماید، در صورتیکه از n دیگ استفاده نماییم ظرفیت هر یک از فرمول ذیل بدست می آید:

 

اگر یک دیگ در ساختمان قرار دهیم، ظرفیت آن مطابق با بار گرمایی QH  تعیین می شود.